ทั้งๆที่รู้ทำแบบนี้แล้วคนรอบข้างจะคิด.. รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้ว แต่ก็ยังทำใจรับมันไม่ได้ พยายามที่จะเฉยๆหลับหูหลับตาทำเป็นเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น

แต่ใจมันไม่แข็งพอที่จะทำแบบนั้น แค่คนที่เราคิดว่าเค้าจะไม่คิดเหมือนที่คนอื่นคิดทั้งๆที่เห็นอยู่ทุกวันว่าอะไรเป็นอะไร แต่อย่างว่าแหล่ะความคิดของคนเรามันห้ามกันไม่ได้

จะไม่แคร์ไรอีกแล้วใครจะคิดก็คิดไปในเมื่อมันไม่ใช่อย่างที่คนอื่นคิดก็จะไม่สนใจอีกแล้วปล่อยให้มันเป็นไป

ตอนนี้ก็คงบอกตัวเองได้แค่ว่าปลงซะ

คิดมากไปก็เท่านั้น

ถ้าเป็นแบบนี้ความความรู้สึกที่เคยมีมันก็คงจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

เรื่องช๊อคเรื่องแรก

คะแนนสอบออกแย้วววว พึ่งรู้ไปหนึ่งวิชาคือญี่ปุ่นเมื่อวันอังคารที่ผ่านมาอาจารย์เรียกให้เข้าไปฟังตัวต่อตัวทำเอาขนหัวลุกเป็นแทบๆแล้วยังมาบอกว่ามีคนได้ 0 ตั้ง 9 คน ยิ่งทำเอาตกใจจนจะเป็นลม กลัวว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นตัวเอง เข้าไปทีละคนทีละคน

" พรพรรณ" ?????????

ชื่อฉันเอง หน้าเริ่มซีด เดินเข้าห้องแล้วนั่งลงต่อหน้าอิเคดะ " อิเคดะ " ก็คืออาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่น นั่งฟังแบบรู้เรื่องบ้างๆไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็เออออไปงั้นๆ

คะแนนเต็ม 30 แต่คะแนนที่ได้กลับเป็น 31 ซะงั้น ทำเอางงเลย คะแนนเกินมาหนึ่งคะแนน ถามไปถามมาก็คือคะแนนพิเศษนั้นเอง

แบบนี้ก็มีแต่ไม่อยากถามมากเพราได้มาก็ดีแล้ว 5555+

เรื่องที่สอง

ก็คือเมื่อวานไปดูพี่กล้ากะพี่ตุ้ยแข่งบาส บริหารพบกับวิศวะ

แน่นอนก็ต้องเชียรบริหารอยู่แล้วเพราะพี่กล้ากะพี่ตุ้ยอยู่บริหาร

มันสุดๆ แบบลุ้นจนตัวโก่งตอนแรกโดนวิศวะนำ ไป 16 แต้ม แล้วตามมาได้ แต้มเสมอ 64 ต่อ 64 แล้วเหลืออีกแค่ห้านาทีสุดท้าย เป็นนาทีที่ลุ้นสุดๆ พี่ตุ้ยชู๊ดลงได้ 2 แต้ม บริหารนำเป็น 66 ต่อ 64 เสียงนกหวีดดังหมดเวลา อยากบอกว่าสุดยอด ตอนแรกนึกว่าจะแพ้ให้กับวิศวะแล้วซะอีก

หลังจากแข่งเส็จก็ต้องฉลองกันสักหน่อยโดยไปหาไรกินกันนิดหน่อยที่ Food center โดยมีพี่ต้ยกะพี่กล้าเลี้ยง 555+ เป็นพี่ก็ต้องเลี้ยงน้องเลี้ยงนุ่ง

พุ่งนี้จะเข้าไปชิงแล้วยังไงก็ขอให้ชนะ บริหารสู้ๆ บริหารสู้ตาย

55 เชียร์แต่บริหารทีคณะตังเองมะเคยไปดูเลย เห็นบอกว่าตกรอบไปแล้วด้วย ในทีมบาสสินสาดไม่รู้จักครายเลยสักคน แต่อยู่บริหารมีแต่คนรู้จักก็เลยเชียร์บริหารอย่างเดียวเลย 555 สู้ๆ

เพลงนี้มอบให้เทอคนนั้นเผื่อเทอจะเห็นช้านมีตัวตนบ้าง